Kinderen uit huis plaatsen

Veel mensen maken zich zorgen als mensen met beperkingen kinderen willen krijgen. Kunnen mensen met beperkingen wel leren hoe je kinderen goed opvoedt? Moeten deze kinderen niet meteen in een ander gezin worden opgevoed? Wordt daarmee niet veel ellende voor die kinderen voorkomen?

Professor Carlo Schuengel van de Vrije Universiteit Amsterdam stelt:

"Kinderen van ouders met beperkingen mogen pas gedwongen uithuisgeplaatst worden nadat geprobeerd is met bewezen effectieve hulp om tekortschietende opvoeding te verbeteren"


Het grote probleem is dat er bij ouders met beperkingen wel meer risico's zijn dat het misgaat met de opvoeding, maar het gaat zeker niet altijd fout. Om dezelfde reden gaat het ook niet altijd goed bij ouders die zelf geen beperkingen hebben. Om deze reden worden pedagogen met regelmaat uitgedaagd om nu eens een keer een test te ontwikkelen waarmee de opvoedcapaciteiten van tevoren kunnen worden vastgesteld. Dat is een moeilijke, zo niet onmogelijke opgave. De kwaliteit van opvoeding wordt bepaald door de persoon van de ouder, de situatie, het kind, en de voorgeschiedenis. Alleen in hele extreme gevallen is één factor, bijvoorbeeld een ouderkenmerk, allesbepalend. Daarom bestaat er voor ouders ook niet zoiets als een opvoedbewijs, zoals je voor autorijders wel een rijbewijs hebt. 

Moeten we dan alles op zijn beloop laten? Nee, dat is ook onacceptabel. Hoe langer kinderen worden blootgesteld aan angst en stress, hoe meer verdriet en spanning ze moeten doorstaan, hoe moeilijker het wordt om sociaal, vindingrijk en gelukkig op te groeien. Als de opvoeding aantoonbaar tekortschiet, moet daarom zo snel mogelijk gestart worden met hulp en ondersteuning. De bedoeling daarvan moet zijn dat ouders de maximale kansen krijgen om te leren hoe je kinderen beter opvoedt. Die hulp moet dan natuurlijk wel goed zijn, en aantoonbaar effectief zijn geweest in andere gezinnen. Als ouders dan nog steeds niet binnen afzienbare tijd baat blijken te hebben bij de hulp, en ook in de tussentijd niet tot de conclusie komen dat het voor hun kind misschien beter is als deze door anderen wordt opgevoed, dan zou een maatregel van kinderbescherming ernstig overwogen moeten worden.

Een samenleving die niet de moeite doet om de best mogelijke hulp aan ouders te bieden, mag die wel tekortschietende ouders de maat nemen?

Laat een reactie achter

Laat een reactie achter

Wilt u een link invoegen in de tekst? Zet deze tussen [].
Voorbeeld: [www.vilans.nl] of [http://www.vilans.nl]
Velden met een (*) zijn verplicht.


Plaats het getal '734' in onderstaand controle veld.
Reacties
  • Sigrid

    18 september 2016 om 14:15

    Om erger te voorkomen, zouden we niet uit moeten gaan van "Wat werkt voor kinderen"? Zoals al zo lang wordt er bijna alleen gekeken naar het belang van de ouders, maar wie neemt het hier op voor de kinderen? Waar zijn de meningen van de kinderen in jullie onderzoek?

Stelling

Kinderen van ouders met beperkingen mogen pas gedwongen uithuisgeplaatst worden nadat geprobeerd is met bewezen effectieve hulp om tekortschietende opvoeding te verbeteren

Alle stellingen

Deze website gebruikt cookies om het gebruik van de website te analyseren en het gebruiksgemak te verbeteren. Lees meer over cookies. melding sluiten